پی برد .

هنگام سپیده دم خروس سحری

دانی که چرا همی کند نوحه گری

یعنی که : نمودند در آیینه صبح

کز عمر شبی گذشت و تو بی خبری

                         خیام

باران تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است

 تا فراموش کنی چندی از این شهر سفر کن !!!!